Michael JohnsonAnthropic meldde dat Claude hielp een ongebruikelijke combinatie van een enzym en herhalende stukken DNA te ontdekken in het DNA van virussen die bacteriën infecteren. Het bedrijf was geïntrigeerd door de gelijkenis tussen deze herhalingen en een van de elementen van CRISPR. Wetenschappers weten echter nog niet wat het gevonden systeem doet en hebben niet aangetoond dat het genen kan bewerken.
Wat is er precies gevonden?
Het systeem kreeg de naam ART, een afkorting van array-associated reverse transcriptases. Er werden drie onderdelen gevonden: het enzym reverse-transcriptase, een naburig partnergen en een reeks herhalende stukken DNA.
Reverse-transcriptase is een enzym dat RNA als sjabloon kan gebruiken om DNA te maken. De fagen in wier genomen ART is gevonden, zijn virussen die bacteriën infecteren, geen mensen. Volgens Anthropics beschrijving van de vondst was het enzym zelf al bekend; de nieuwe waarneming was de samenhang met een herhalende DNA-sequentie en een naburig gen waarvan de functie eveneens onbekend is.
Waarom CRISPR ter sprake kwam
De ART-gebieden bestaan uit korte herhalingen die achter elkaar liggen. Dat doet denken aan de opbouw van CRISPR, een systeem dat wetenschappers hebben omgevormd tot een hulpmiddel om met DNA te werken. In de eerste laboratoriumproeven ontdekten onderzoekers ook dat het ART-gebied korte RNA-moleculen produceert.
Daar houdt de overeenkomst voorlopig op. De resultaten laten niet zien dat ART specifieke plekken in DNA herkent, het DNA doorknipt of gerichte veranderingen mogelijk maakt. Anthropic zegt dat de biologische rol van het systeem nog onbekend is en dat het verder wordt onderzocht. ART een ‘nieuwe CRISPR’ of een kant-en-klaar hulpmiddel voor genbewerking noemen, zou daarom voorbarig zijn, zoals Anthropic aangeeft.
Welke rol Claude speelde bij de zoektocht
De onderzoekers vroegen Claude om in grote databanken met biologische sequenties naar ongebruikelijke reverse-transcriptasen te zoeken. Volgens Anthropics beschrijving van het onderzoek analyseerden ongeveer 950 Claude-agents gedurende zo’n 21 uur de gegevens. Een van hen merkte een herhalend gebied op naast een gen voor een enzym en legde de vondst voor aan menselijke onderzoekers.
Vervolgens onderzochten de onderzoekers deze aanwijzing en voerden ze laboratoriumexperimenten uit. Met andere woorden: Claude hielp een mogelijk patroon opmerken, maar de biologische betekenis ervan is nog niet vastgesteld. Dat onderscheid is belangrijk: een ongebruikelijke combinatie van elementen in een genoom ontdekken is nog niet hetzelfde als begrijpen hoe die werkt.
Wat kunnen we nu concluderen?
Voorlopig is ART een interessante onderzoeksvondst, geen bewezen biotechnologie. De vondst laat zien hoe AI kan helpen grote hoeveelheden gegevens door te nemen en patronen onder de aandacht te brengen die het waard zijn om te onderzoeken. Maar verdere conclusies hangen af van experimenten: wetenschappers moeten nagaan welke rol de herhalingen en het naburige gen spelen, of ze samenwerken met reverse-transcriptase en wat het systeem in de faag doet.
Anthropic maakte de resultaten op 23 september 2026 bekend. Het bedrijf publiceerde ook een voorlopige beschrijving van het onderzoek; onafhankelijke toetsing en vervolgexperimenten zijn bijzonder belangrijk, omdat de hoofdfunctie van ART nog altijd een open vraag is, zoals Anthropic meldt.