jsonscraper
Markten
Terug naar het journaal

Zachte robot van twee elastomeren kruipt, springt en klimt

In een laboratoriumprototype verandert het ene materiaal de vorm van het lichaam, terwijl het andere het aandrijft. Zo kan de kleine robot overschakelen op verschillende manieren van voortbewegen.

© Brett Jordan

Redactioneel beleid Een fout melden

Eén zachte robot kan vooruit en achteruit kruipen, springen, rollen en een helling beklimmen. In een onderzoek dat op 14 november 2026 verscheen in Nature Communications, beschrijven wetenschappers hoe dat kan zonder een stijf frame: door twee elastomeren te combineren die elk een andere mechanische functie vervullen.

een klein plastic mannetje dat op een tafel staat
Laboratoriumprototype MHE-Robot: twee zachte actieve lagen laten de robot zijn lichaamsvorm en manier van bewegen veranderen. Afbeelding uit het artikel in Nature Communications; controleer vóór publicatie de gebruiksvoorwaarden van de uitgever.Brett Jordan · Unsplash-licentie

Het apparaat heet MHE-Robot. De constructie doet denken aan een combinatie van ‘skelet en spier’, alleen zijn beide onderdelen gemaakt van zachte actieve materialen. Het ene materiaal helpt het lichaam buigen en bepaalt de vorm; het andere vervormt snel en duwt de robot voort. Dat verschilt van ontwerpen waarin één actuator zowel voor beweging als voor het behoud van een geschikte lichaamsgeometrie moet zorgen.

Twee materialen, twee taken

De constructie bestaat uit een vloeibaar-kristallijn elastomeer (LCE) en een diëlektrisch elastomeer (PHDE). Hun functies zijn van elkaar gescheiden. De LCE verandert de geometrie van het lichaam en vormt een ondersteunende buiging, terwijl de PHDE als een kunstspier werkt: onder invloed van elektrische spanning vervormt die snel en brengt hij beweging voort.

Wanneer het lichaam van vorm verandert, kan het een beter steunpunt krijgen of zich voorbereiden op een sprong. De snelle actuator zet vervolgens de beweging in gang. De auteurs vergeleken de werking van de robot met en zonder activering van de LCE: het extra materiaal verandert de geometrie en de mechanische omstandigheden waarin de hoofdaandrijving werkt.

De onderzoekers demonstreerden kruipen in twee richtingen, springen, een helling beklimmen en gecontroleerd rollen. Tijdens laboratoriumtests kroop de robot met een snelheid tot 2,3 centimeter per seconde. Deze waarden gelden voor dit specifieke prototype en de omstandigheden van het experiment.

Klimmen en springen vereisen verschillende instellingen

Op een helling valt de rol van vormverandering extra op. Bij een test op een hellend vlak van 20° gleed de robot zonder activering van de LCE bij sommige instellingen naar beneden. Met ingeschakelde LCE bereikte de klimsnelheid ongeveer 1,1 centimeter per seconde bij een PHDE-spanning van 2 kV en een frequentie van 0,5 Hz; de LCE-spanning bedroeg 1,8 V. De samenwerking tussen de materialen is hierbij belangrijk: de vormverandering helpt de robot omhoog te komen.

Voor een sprong buigt de LCE eerst het lichaam, waarna de PHDE helpt het samen te vouwen en vervolgens snel weer te strekken. In de grafiek van het onderzoek bedroeg de maximaal gemeten afstand ongeveer 2,2 lichaamslengtes bij activering van de PHDE op 2,2 kV en 0,1 Hz; de hoogste waarde werd gemeten bij een LCE-spanning van 1,8 V. Dit is een specifiek resultaat van een laboratoriumprototype, geen eigenschap van een kant-en-klaar product.

De vergelijking laat zien waarom de constructie twee actieve lagen heeft: de vormverandering helpt de robot zich voor te bereiden op steun of beweging, terwijl de snelle actuator een dynamische duw geeft. De auteurs zetten deze meerlaagse zachte structuur af tegen ontwerpen met extra onderdelen en stijve verbindingen, die de constructie ingewikkelder kunnen maken en problemen kunnen veroorzaken op de grenzen tussen materialen.

Een laboratoriumprototype, geen kant-en-klare machine

De robot combineerde verschillende bewegingsvormen in één lichaam en demonstreerde die onder laboratoriumomstandigheden. Voor praktische toepassingen zijn de omstandigheden van de specifieke omgeving en constructie van belang; het onderzoek richt zich op de vraag hoe twee actieve elastomeren de taken van vormgeving en voortbeweging kunnen verdelen.

Deze ontwikkeling alleen op snelheid vergelijken met gewone looprobots zou weinig zeggen: hier werden bewegingsflexibiliteit, springen en het vermogen om van vorm te veranderen getest, niet de vervoersprestaties. De bruikbare conclusie is dat een zachte machine verschillende soorten beweging kan voortbrengen wanneer materialen elk een ander deel van de mechanische taak op zich nemen.

Wanneer een robot zich door een nauwe ruimte moet bewegen of obstakels moet ontwijken, kan een vaste, vooraf bepaalde vorm in de weg zitten. Dit experiment laat één manier zien om een systeem te ontwerpen dat zowel zijn manier van bewegen als zijn eigen vorm verandert. Om de werking in een specifieke praktijkomgeving te beoordelen, zijn passende tests nodig; het artikel demonstreert het ontwerpprincipe in het laboratorium.

Blijf lezenOpenAI-onderzoekers delegeren meer taken aan agents, maar succes hangt af van het werk
Lees het volgende artikel

Maak van wat je leest een werkende integratie

Ontdek de socialdata-API's van jsonscraper, test aanvragen en bouw je volgende workflow.

API's verkennen