Na een reis van acht jaar moet BepiColombo op 21 november 2026 door de zwaartekracht van Mercurius worden ingevangen. Op die dag beginnen de wetenschappelijke ruimtevaartuigen de planeet nog niet zelfstandig te onderzoeken: de Europese MPO en de Japanse Mio zijn nog gekoppeld en moeten op 9 december van elkaar scheiden. ESA noemt juist de scheiding in december de officiële aankomst van de missie; de wetenschappelijke operaties van beide ruimtevaartuigen staan gepland voor april 2027. Deze volgorde laat zien waarom de aankomst van een interplanetaire missie een reeks manoeuvres is en niet één enkel moment.

Deze tijdlijn werd op 20 november gepubliceerd door het Europees Ruimteagentschap. De missie van ESA en het Japanse ruimtevaartagentschap bestaat uit twee ruimtevaartuigen voor een baan om Mercurius en een transportmodule. Op 3 september liet de transportmodule MPO en Mio los; daarna vervolgden ze hun reis samen, totdat elk zijn eigen beoogde baan inneemt.
Waarom ‘Mercurius bereiken’ uit meerdere fasen bestaat
Mercurius staat dicht bij de zon, maar in een baan om de planeet komen is niet eenvoudig: het ruimtevaartuig moet zijn snelheid voldoende veranderen om bij de planeet te blijven en er niet langs te vliegen. Invang door de zwaartekracht en het bereiken van een operationele baan zijn verschillende fasen. In het plan van BepiColombo is de invang op 21 november één stap in de aankomst, niet het begin van het wetenschappelijke werk van twee afzonderlijke ruimtevaartuigen.
Na de invang blijven de ruimtevaartuigen tot 9 december gekoppeld. Tegen die tijd moeten ze de wetenschappelijke baan van Mio hebben bereikt, waarna ze van elkaar scheiden. Mio vervolgt zijn weg in zijn eigen baan, terwijl MPO extra manoeuvres uitvoert om zijn eigen baan dichter bij het oppervlak van Mercurius te bereiken. Daarom is het bij berichtgeving over de missie belangrijk onderscheid te maken tussen ‘invang’, ‘scheiding’, ‘in een baan komen’ en ‘metingen beginnen’: die termen duiden verschillende fasen aan.
Complexe ruimtevaartprojecten zijn makkelijker te volgen als je nagaat welk ruimtevaartuig in welke configuratie elke fase doorloopt, wanneer de scheiding gepland staat en wanneer de waarnemingen moeten beginnen. Voor BepiColombo heeft ESA de start van de wetenschappelijke operaties van beide ruimtevaartuigen gepland voor april 2027.
Twee ruimtevaartuigen — twee perspectieven op de planeet
MPO staat voor Mercury Planetary Orbiter van het Europees Ruimteagentschap; Mio staat voor Mercury Magnetospheric Orbiter van het Japanse ruimtevaartagentschap. Hun gezamenlijke reis brengt ruimtevaartuigen naar Mercurius die op verschillende banen zullen werken. Zo beschikt de missie over twee gespecialiseerde platforms om de planeet en haar magnetosferische omgeving te onderzoeken.
De scheiding is een geplande fase van de missie. Daarna nemen MPO en Mio verschillende wetenschappelijke banen in en verrichten ze onderzoek vanuit verschillende posities. Deze opzet verklaart waarom één missie twee ruimtevaartuigen voor een baan om de planeet nodig heeft: verschillende banen bieden verschillende waarnemingsomstandigheden.
Volgens het plan van ESA wordt de invang door de zwaartekracht verwacht op 21 november 2026, de scheiding op 9 december en de start van de wetenschappelijke operaties in april 2027. De fase in november wordt een belangrijk onderdeel van de aankomst van BepiColombo; ESA beschouwt de scheiding van de ruimtevaartuigen in december als de officiële aankomst.