Michael JohnsonZespoły przechowujące treści w Cloudflare D1 mogą teraz przekazywać wybrane rekordy do AI Search bez osobnego etapu eksportu danych. 12 listopada 2026 roku Cloudflare dodała D1 jako źródło danych w wersji beta usługi: programista definiuje zapytanie tylko do odczytu, a AI Search zamienia każdy zwrócony wiersz w dokument i aktualizuje indeks według harmonogramu.
Co się zmieniło
Wcześniej AI Search obsługiwał inne kategorie źródeł, takie jak obiekty R2 lub treści internetowe. Teraz D1 może bezpośrednio przekazywać do indeksu dane z tabel, na przykład opublikowane artykuły, katalog produktów lub wpisy z bazy wiedzy. Cloudflare opisała tę nowość w wpisie w dzienniku zmian z 12 listopada; instancję ze źródłem D1 można utworzyć w panelu sterowania, przez REST API lub Workers binding.
Właściciel bazy określa za pomocą zapytania SQL, które rekordy trafią do indeksu i które pola będą tytułem, treścią oraz metadanymi dokumentu. W przypadku bazy artykułów zapytanie może na przykład wybrać tylko opublikowane materiały i przypisać kolumnom role id, title, content i meta_category. W ten sposób widok wyszukiwania powstaje na podstawie zbioru danych określonego przez programistę.
Jak działa integracja
Podczas konfigurowania źródła D1 AI Search wykonuje podane zapytanie, indeksuje wiersze pojedynczo i synchronizuje indeks według harmonogramu. REST API i Workers binding wymagają identyfikatora bazy D1 w tym samym koncie Cloudflare, identyfikatora tokenu usługi oraz zapytania zwracającego kolumnę id. W panelu można wybrać bazę, ułożyć zapytanie i sprawdzić wynik dla jednego wiersza przed utworzeniem instancji — te kroki opisano w dokumentacji źródła D1.
Nazwy kolumn określają ich przeznaczenie: title staje się tytułem dokumentu, content — jego główną treścią, a kolumny z prefiksem meta_ są zapisywane jako metadane. Pozostałe kolumny mogą być wyświetlane jako opisane pola — zależnie od szablonu dokumentu. Dzięki temu w SQL można wybrać kategorie i pola potrzebne wyszukiwarce.
Jakie zapytania akceptuje usługa
Zapytanie musi być pojedynczą instrukcją odczytu rozpoczynającą się od SELECT lub WITH. Musi zwracać niepusty wynik z unikalnymi, niepustymi wartościami id; limit wynosi 100 000 wierszy, a długość zapytania — 10 000 znaków. Dokumentacja zabrania również parametrów wiązania, komentarzy i kilku konstrukcji SQL, w tym operacji zapisu oraz poleceń administracyjnych. Nie można używać ORDER BY ani LIMIT: AI Search odczytuje wynik stronami, sortując go według id.
Jeśli wartość id wiersza się zmieni, AI Search usuwa poprzedni dokument i tworzy nowy. Dlatego do synchronizacji warto wybrać stabilny identyfikator. Każda kolumna wyniku musi mieć również unikalną nazwę; w razie potrzeby można ją nadać za pomocą AS. Ponieważ synchronizacja odczytuje cały wynik zapytania, zużywa limit odczytów D1, a warunki WHERE pomagają ograniczyć indeksowany zbiór danych.
Dla kogo to przydatne
Nowa integracja jest przeznaczona dla zespołów, które już przechowują ustrukturyzowane treści w D1. Mogą wybierać rekordy do indeksu wyszukiwania za pomocą zapytania do bazy, a następnie synchronizować indeks po dodaniu, zmianie lub usunięciu wierszy. Katalog może na przykład uwzględniać tylko dostępne produkty, a centrum pomocy — tylko opublikowane artykuły i ich kategorie. Każdy wiersz staje się osobnym dokumentem.
Integracja działa obecnie w wersji beta. Przed wdrożeniem warto sprawdzić, czy wartości id są unikalne i stabilne, wybrać tylko niezbędne kolumny oraz ocenić, jak rozmiar wyniku i harmonogram synchronizacji wpłyną na wykorzystanie D1. Indeks jest aktualizowany w wybranych odstępach czasu, a odczyt pełnego wyniku podczas każdej synchronizacji zużywa odczyty D1.
Najważniejsza zmiana polega na tym, że D1 może teraz służyć jako źródło danych dla AI Search, a zapytanie SQL określa, które wiersze bazy stają się dokumentami wyszukiwania. Dla zespołów przechowujących treści w D1 to bezpośredni sposób połączenia danych z indeksem; podczas planowania należy uwzględnić limit liczby wierszy oraz odczyty bazy potrzebne do synchronizacji.
