23 października 2026 roku OpenAI ogłosiło Scheduled Automations dla Agents API. Funkcja umożliwia uruchamianie zadań agenta według harmonogramu cron lub w określonym momencie, a gdy narzędzie automations jest włączone, agent może sam zaplanować kolejne zadanie. Ogłoszenie opublikowano w społeczności programistów OpenAI; szczegóły implementacji zawiera dokumentacja Scheduled Automations.

Dla aplikacji oznacza to dodanie stałego harmonogramu do API, w którym agent działa w ramach sesji zachowujących konfigurację i kontekst. Zespoły mogą łatwiej zlecać agentowi regularne kontrole lub opóźnione przypomnienia, bez konieczności ręcznego uruchamiania każdego zadania.
Jak działa uruchamianie
Harmonogram określa sesję docelową i czas dostarczenia zadania. W przypadku uruchomień cyklicznych programista podaje wyrażenie cron oraz strefę czasową IANA, na przykład America/New_York. Przy uruchomieniu jednorazowym podaje się przyszły znacznik czasu Unix w sekundach.
Zadanie może tworzyć nową sesję przy każdym uruchomieniu albo kontynuować istniejącą. Pierwsza opcja sprawdza się w przypadku niezależnych, powtarzalnych operacji; druga zachowuje wcześniejszy kontekst sesji. Po utworzeniu harmonogram otrzymuje status active, ale samo zadanie uruchamia się w wyznaczonym czasie: utworzenie harmonogramu nie powoduje natychmiastowego uruchomienia.
Można też udostępnić agentowi narzędzie automations. Dzięki temu może on zaplanować kolejną kontrolę w ramach bieżącej sesji. Przydaje się to w pracy wieloetapowej, gdy następne uruchomienie zależy od wyniku poprzedniego — na przykład przy regularnym sprawdzaniu stanu zadania.
Dostarczenie zadania to osobny etap, niezależny od jego wykonania
Każde uruchomienie tworzy invocation — zapis próby przekazania zadania do sesji docelowej. Programista może sprawdzać status wywołania i identyfikator sesji. Jeśli sesja jest zajęta, zadanie czeka; odebranie zadania przez sesję nie oznacza samo w sobie, że agent zakończył pracę. Jej przebieg i wynik można śledzić osobno za pomocą zdarzeń sesji, jak opisuje dokumentacja wywołań i wyników.
W praktyce oznacza to, że monitorowanie warto oprzeć na dwóch stanach: czy zadanie z harmonogramu dotarło do sesji oraz czy sesja je ukończyła. W przypadku procesów cyklicznych warto zapisywać identyfikator harmonogramu i łączyć go z historią uruchomień, aby wykrywać pominięte wykonania i analizować nieudane próby.
Co sprawdzić przed wdrożeniem
- Strefa czasowa. Podaj ją jawnie i sprawdź, jak zaplanowane godziny wypadają podczas zmiany czasu na letni lub zimowy w wybranej strefie.
- Typ sesji. Użyj nowej sesji w przypadku niezależnych uruchomień, a istniejącej — gdy zadanie wymaga wcześniejszego kontekstu.
- Kolejka i wynik. Pamiętaj, że zajęta sesja może opóźnić dostarczenie zadania, a jego przyjęcie nie oznacza jeszcze zakończenia pracy.
- Zarządzanie harmonogramem. API obsługuje tworzenie, aktualizowanie, wstrzymywanie, wznawianie i usuwanie harmonogramów; po zmianie konfiguracji sprawdź przyszłe uruchomienia.
Scheduled Automations dodaje do Agents API zarządzane harmonogramy: każde uruchomienie można powiązać z sesją i śledzić osobno. Wdrażając tę funkcję, programiści muszą zdecydować, kiedy uruchomienie wymaga zachowanego kontekstu, oraz monitorować zarówno dostarczenie, jak i wynik zadania.