jsonscraper
Rynki
Powrót do dziennika

UptimeScout: jak sprawdzić, czy w regionie użytkownika wystąpiła awaria usługi

Praktyczny przykład: zbieranie historii obserwacji dla regionu i odróżnianie świeżego sygnału od nieznanego przedziału

Polityka redakcyjna Zgłoś błąd

Gdy użytkownicy w jednym kraju zgłaszają problemy, a zespół obserwuje normalne działanie usługi, warto sprawdzić obserwacje właśnie dla ich regionu. API UptimeScout pozwala pobrać historię wybranej usługi według kodu regionu i zwraca przedziały wraz z liczbą pomiarów. Wynikiem jest weryfikowalna tabela przydatna do analizy zgłoszenia: czas przedziału, rozdzielczość, rozkład sygnałów i liczba próbek.

Artykuł: UptimeScout: jak sprawdzić, czy w regionie użytkownika wystąpiła awaria usługi
Podsumowanie: Regionalne sprawdzenie dostępności może pomóc ustalić, czy incydent zgłoszony przez użytkownika zbiegł się z obserwacjami UptimeScout. Pokazujemy powtarzalną procedurę: wybór usługi i regionu, pobranie historii, sprawdzenie aktualności i rozdzielczości danych, a następnie zapisanie wyniku wraz z pierwotną odpowiedzią.
Rola obrazu: okładka — główna idea
Sekcja: 
Temat wizualny: Editorial photograph of a folded regional outage
Region i przedział czasu wyznaczają granice sprawdzania dostępności.© jsonscraper · wygenerowano przez AI

Praktyczny scenariusz to diagnozowanie podejrzewanej awarii regionalnej. Dane wejściowe: identyfikator usługi z katalogu UptimeScout, kod regionu, taki jak US lub GB, oraz przedział historii. Wynik pomaga zestawić czas zgłoszenia użytkownika z obserwacjami usługi. Samo API opisuje dane jako sygnały obserwowanej dostępności; sprawdzenie usługi pomaga zlokalizować problem, ale nie zastępuje własnych testów aplikacji.

Najpierw potwierdź usługę i region

Zacznij od katalogu: znajdź potrzebną usługę po nazwie lub za pomocą wyszukiwarki, a następnie zapisz jej dokładny identyfikator. Specyfikacja UptimeScout OpenAPI opisuje wyszukiwanie za pomocą GET /v1/services oraz parametrów q, service, region, limit i offset. W raporcie diagnostycznym najlepiej przechowywać identyfikator, a nie tylko wyświetlaną nazwę: dzięki temu ponowne zapytanie będzie dotyczyć tego samego elementu katalogu.

Region określa się osobnym dwuliterowym kodem. Należy zapisać go wraz z wynikiem: odpowiedź dla US i odpowiedź bez filtra regionalnego dotyczą różnych kwestii. Jeśli opis ma być wyświetlany po polsku, parametr lang=pl steruje lokalizacją opisu, a parametr region wybiera obserwacje. Dokumentacja wyraźnie rozdziela te dwa zastosowania.

Pobierz historię zamiast pojedynczego statusu

Do analizy incydentu użyj /v1/history z wymaganym parametrem service i wybranym region. Parametr hours określa zakres historii; specyfikacja dopuszcza wartości od 1 do 2160 godzin. Zapytanie obsługuje również parametr lang. Zgodnie z OpenAPI autoryzacja odbywa się za pomocą licencji w schemacie Bearer. W praktyce przechowuj klucz w zmiennej środowiskowej i nie zapisuj go w dzienniku zapytań.

import os
import requests

response = requests.get(
    "https://api.uptimescout.com/v1/history",
    headers={"Authorization": f"Bearer {os.environ['UPTIMESCOUT_LICENSE_KEY']}"},
    params={"service": "github", "region": "GB", "hours": 24, "lang": "ru"},
    timeout=30,
)
response.raise_for_status()
data = response.json()
print(data)

To minimalny przykład zapytania, a nie opublikowany wynik rzeczywistego dochodzenia. Identyfikator github i region GB podano jako parametry przykładowe: przed użyciem wybierz usługę i region odpowiednie dla swojego zadania. Warto zapisać całą odpowiedź jako JSON, dodając czas pobrania i opis zapytania w osobnych polach systemu audytowego. Dzięki temu można powtórzyć analizę i sprawdzić, którego konkretnego zrzutu danych użyto.

Rozdzielczość i braki są częścią wyniku

W tablicy history istotne są pola observed_at, resolution_seconds, aggregated, samples i counts. Rozdzielczość informuje o długości przedziału czasu; samples pokazuje, ile obserwacji uwzględniono w agregacie, a counts zawiera rozkład sygnałów. Analizuj je łącznie: pojedynczy wiersz z małą liczbą próbek ma inną wagę niż agregat oparty na większej liczbie obserwacji.

Artykuł: UptimeScout: jak sprawdzić, czy w regionie użytkownika wystąpiła awaria usługi
Podsumowanie: Regionalne sprawdzenie dostępności może pomóc ustalić, czy incydent zgłoszony przez użytkownika zbiegł się z obserwacjami UptimeScout. Pokazujemy powtarzalną procedurę: wybór usługi i regionu, pobranie historii, sprawdzenie aktualności i rozdzielczości danych, a następnie zapisanie wyniku wraz z pierwotną odpowiedzią.
Rola obrazu: ilustracja uzupełniająca 2 — inny konkretny aspekt
Sekcja: Rozdzielczość i braki są częścią wyniku
Jak odczytywać historię: region, przedziały czasowe, rozdzielczość i braki.© jsonscraper · ilustracja wygenerowana przez AI

UptimeScout opisuje historię jako przedziały czasowe o różnym kroku, zależnie od wybranego zakresu: przedziały minutowe i pięciominutowe dla krótkich okresów, godzinowe dla doby oraz dobowe dla dłuższych okresów. Zachowane starsze agregaty mogą mieć mniejszą rozdzielczość. Dlatego nie wyciągaj wniosku „awaria zaczęła się dokładnie w tej minucie”, jeśli wiersz przedstawia agregat godzinowy lub dobowy. Korzystaj z rzeczywistej wartości resolution_seconds oraz pól effective_start i history_resolution w odpowiedzi, aby określić granice wnioskowania.

Brakujący przedział traktuj jako nieznany. Specyfikacja wprost zaleca interpretowanie braków jako nieznanych przedziałów: puste miejsce w historii samo w sobie nie oznacza ani normalnego działania, ani awarii. Ta prosta zasada zapobiega błędnemu wypełnianiu luk zielonym statusem lub zerami w raporcie.

Porównaj historię z bieżącym sygnałem

Jeśli chcesz sprawdzić stan w chwili zgłoszenia, pobierz /v1/status dla tej samej usługi i regionu. W obiekcie usługi sprawdzaj łącznie status, observed_at i stale; dokumentacja przedstawia te pola jako sposób oceny stanu i aktualności sygnału. Status na najwyższym poziomie dotyczy wyniku zapytania API, natomiast service.status opisuje sygnał dostępności konkretnej usługi. To rozróżnienie jest szczególnie przydatne w raportach automatycznych: udana odpowiedź HTTP i stan usługi zewnętrznej to różne rzeczy.

W przypadku wielu zależności możesz przejść do /v1/statuses, a następnie pobrać historię tylko dla usług i regionów, w których wystąpiła anomalia. Specyfikacja udostępnia również /v1/summary i /v1/incidents. Przy diagnozowaniu tego ostatniego endpointu uwzględnij jego dokładną funkcję: zwraca świeże podwyższone sygnały zakłóceń, a nie potwierdzone incydenty samego dostawcy. Wynik jest więc powodem do weryfikacji, a nie gotowym ustaleniem przyczyny.

Jak sformułować wniosek bez zgadywania

W wierszu raportu zapisz identyfikator usługi, region, zakres zapytania, observed_at, resolution_seconds, samples, counts oraz informację o brakach. Link do zgłoszenia lub wewnętrznego incydentu dodaj osobno, poza polami API. Następnie porównaj przedział czasu z logami aplikacji, śladami sieciowymi z regionu i wiadomością użytkownika. Jeśli przedziały agregatu są szersze niż czas trwania incydentu, odpowiednio sformułuj wynik: obserwacje w wybranym regionie i określonym przedziale zawierają takie sygnały, przy takiej rozdzielczości i liczbie próbek.

Taka analiza pomaga osobie pełniącej dyżur zdecydować, czy sprawdzić regionalną stronę usługi zewnętrznej, czy kontynuować diagnozowanie własnej aplikacji i sieci użytkownika. Możliwość odtworzenia analizy zależy od zachowania parametrów zapytania i pierwotnego JSON-u, a jakość wnioskowania o czasie — od jawnego uwzględnienia rozdzielczości, samples i nieznanych przedziałów. W przypadku dostępności to właśnie praktyczny rezultat: nie tylko bieżąca etykieta statusu, lecz także zapis ograniczony do regionu i czasu, który współpracownik może zweryfikować.

Ludzie

Nie ma jeszcze żadnych osób na liście dla tego artykułu.

Czytaj dalejJak czytać UptimeScout incidents: sygnał o awarii to jeszcze nie potwierdzony incydent
Przeczytaj następny artykuł

Zmień lekturę w działającą integrację

Poznaj API danych społecznościowych jsonscraper, testuj zapytania i buduj kolejne procesy.

Poznaj API